Volgens een de leertheorie het cognitivisme is dit inderdaad waar. Er zijn een aantal parallellen tussen computers en hersenen. Opslag van informatie heeft eerst ‘verwerking’ nodig. Het cognitivisme is ontstaan met de opkomst van de computer. Informatie gaat via het korte termijn geheugen naar het werkgeheugen (de processor). Dit is nodig om het uiteindelijke lange termijngeheugen te bereiken (de harde schijf). De stroming is inmiddels achterhaald. Hersenen werken niet als een computer! De gedachte dat het wel zo is komt voort uit het ‘klassikale-methodisch-onderwijs’-denkkader. Klik op ‘NIET WAAR’, als je wilt weten waarom het niet klopt.
Nieuwe leertheorieën onderschrijven dit antwoord. Hersenen leren niet hetzelfde als computers. Hersenen staan sterk onder invloed van emoties om maar iets te noemen. Wellicht nog belangrijker, mensen hebben vele manieren om te leren. Creativiteit, waaronder verbindingen leggen tussen ogenschijnlijk niet-gekoppelde kennis, is een krachtige mogelijkheid van hersenen die bij een computer ontbreekt.
Cognitivisme is evenals het behaviorisme gebaseerd op het wetenschapsfilosifie, het ‘logisch positivisme’ (de wereld bestaat uit waarneembare feiten).
Het cognitivisme (jaren 70) heeft ervoor gezorgd dat er meer aandacht kwam voor het verwerkingsproces bij opslag van informatie door de hersenen. Onthouden en informatieverwerking vindt plaats in verschillende ‘geheugens’: korte termijn, werk-, middellange en lange termijn geheugen. Men kon afstappen van ‘herhaling, herhaling, herhaling’ als methode. Men ontdekte hierdoor dat het bijvoorbeeld efficiënter was om een taak te geven direct nadat de instructie gegeven werd.
Het cognitivisme heeft hiermee een accentverschuiving teweeggebracht, maar geen wezenlijk nieuw concept.
Link naar cognitivisme in Wikipedia (Engels)